Τελικά τι λένε τα tattoo μας για εμάς; Όσο εξελίσσεται η τέχνη της δερματοστιξίας, τόσο εξελίσσονται και τα σχέδια που επιλέγουμε. Εδώ και παραπάνω από μία δεκαετία, έχουμε ξεφύγει από τις ημερομηνίες, τους λατινικούς αριθμούς και τα κινέζικα ιδεογράμματα ή τους στίχους από αγαπημένα μας τραγούδια και βλέπουμε όλο και περισσότερο πιο τολμηρά ή πιο μίνιμαλ σχέδια. Βέβαια, ένα τατουάζ, έχει δεν έχει κάποιο back story ή κάποιο βαθύτερο νόημα, λέει αρκετά πράγματα για την αισθητική μας, την σχέση μας με το σώμα μας, την αγάπη μας για συγκεκριμένες κουλτούρες, τις αναφορές και τις επιρροές μας. Ζητήσαμε από έξι δραστήριους μουσικούς της πόλης να μας δείξουν το αγαπημένο τους tattoo και να μας πουν λίγα λόγια για αυτό. 

Ο Χρήστος και η ψαρούκλα

Ο Χρήστος Μπεκίρης είναι κιθαρίστας / μουσικός παραγωγός και τα τελευταία χρόνια παίζει κυρίως με τους CHICKN και τους The Callas, ενώ παράλληλα έχει συμμετάσχει σε πολλά άλλα project και group σε διάφορες θέσεις [Prins Obi & The Dream Warriors Album + Shows (κιθάρες), Devamp Javu (κιθάρες, σύνθεση), The Model Spy (παραγωγή) κ.α.]. Φέτος κάτω από το alias, bhukhurah, ευελπιστεί να κυκλοφορήσει την πρώτη του προσωπική δουλειά στην οποία έχει κάνει εξ’ ολοκλήρου σύνθεση και παραγωγή. 

Το αγαπημένο μου tattoo θα πρέπει να είναι το ψάρι (ψαρούκλα), όντας και το πιο πρόσφατο. Μου το έκανε ο Κινέζος στο Ritual Tattoo. Δεν έγινε με κάποιο σκοπό – συμβολισμό στο μυαλό, σε σχέση με τα υπόλοιπα tattoo μου, αλλά μου θυμίζει κατά κάποιο τρόπο μια ελευθερία, αυτή της κίνησης του ψαριού στη θάλασσα και την (ελεύθερη) ζωή του ανθρώπου κοντά στη θάλασσα”. 

Η Valisia Odell και το ταξίδι στον Κάτω Κόσμο

Φωτογραφία: Άρης Αθάνατος

H Valisia Odell είναι μέλος των Strawberry Pills (φωνή). Μαζί με τον Αντώνη Κωνσταντάρα (κιθάρα/μπάσο/φωνή), μόλις ολοκλήρωσαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο: “Murder to a Beat” που κυκλοφορεί από την Inner Ear. “Τα περισσότερα tattoos μου τα έχω κάνει καθαρά από άποψη αισθητικής κι όχι γιατί ήθελα να φέρω επάνω μου ανεξίτηλες συμβολικές καταστάσεις της ζωής μου. Τα αντιμετωπίζω ως μόνιμα αξεσουάρ που όμως όλα αναπαριστούν εμμονές μου. Το συγκεκριμένο μου το έχει κάνει ο κολλητός μου φίλος Αριστομένης Θεοδωρόπουλος ή αλλιώς ΦΕΥ ή αλλιώς Kalki tattoo και αποτελεί εμμονή από τα παιδικά μου χρόνια. Στο δημοτικό είχα επισκεφτεί μαζί με τους γονείς μου το Βρετανικό Μουσείο κι είχα εκθαμβωθεί από τα στυλιζαρισμένα, πομπώδη και κυρίως αινιγματικά αιγυπτιακά εκθέματα, οπότε μετά διάβαζα μανιακά οτιδήποτε σχετίζεται με την αιγυπτιακή τέχνη και μυθολογία. Αυτό που με απασχολούσε ιδιαίτερα ήταν ο θάνατος και πως τον αντιλαμβάνονταν. Στην αρχαία Αίγυπτο το νεκρό σώμα μετά το θάνατο καλούταν να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο ταξίδι στον Κάτω Κόσμο, όπου εκεί συνέχιζε να ζει ακριβώς όπως πριν. Απαραίτητο ήταν το τελετουργικό της μουμιοποίησης το οποίο προήλθε από αυτήν την ανάγκη για τη συντήρηση του σώματος. Με ιντρίγκαρε λοιπόν, ο κυνοκέφαλος θεός Άνουβις ο οποίος συνδεόταν με τις ταφικές λειτουργίες και με την πορεία του νεκρού προς το ζύγισμα της ψυχής του”. 

Ο Πάνος Δημητρόπουλος και το Bioshock

Ο Πάνος Δημητρόπουλος είναι ιδρυτής και frontman των Steams, οι οποίοι ετοιμάζουν τον δεύτερο τους δίσκο με τίτλο “Mild Conquest”. “Tο μέχρι πρότινος μοναδικό δείγμα δερματοστιξίας επάνω μου είναι το “great chain” από το Bioshock, φιλοτεχνημένο από την Lee Cheri το ‘14. Οποίος θέλει να μάθει περισσότερα, οφείλει να παίξει Bioshock”.

O Γιώργος Κουκλάκης και ο Δημήτρης Κουτσούλης από τους Μινέρβα μιλούν για τα tattoo τους

Οι Μινέρβα είναι ένα garage-rock/post-punk κουαρτέτο, με βάση την Αθήνα και καταγωγή την Κόρινθο, το οποίο απαρτίζουν οι Γιώργος Κουκλάκης (Φωνή-Κιθάρα), Διονύσης Κουταβάς (Κιθάρα), Δημήτρης Κουτσούλης (Τύμπανα) και Σπήλιος Κάκκας (Μπάσο). Αν υπήρχαν τρεις λέξεις που χαρακτηρίζουν τους Μινέρβα, αυτές είναι Μουστάκι-Γκαράζ και Μεράκι!

“Είμαι ο Γιώργος, παίζω κιθάρα και τραγουδάω στους Μινέρβα. Αυτό το τατουάζ το έκανα πολύ πρόσφατα. Έχω γενικά την τάση όταν βλέπω ένα σχέδιο και το ερωτεύομαι να θέλω να το έχω στο δέρμα μου. Έτσι μια μέρα που καθόμουν με τον πολύ καλό μου φίλο Aphotic (Brian Veliaj) , μου δίνει ένα από τα book του με σχέδια και ξεφυλλίζοντάς το, φτάνω στη σελίδα με την κοπέλα. Το κοίταξα, μαγεύτηκα και long story short μετά αποό κάποιους μήνες το έκανα κομμάτι μου”.  

“Είμαι ο Δημήτρης και κοπανάω τα τύμπανα στους Μινέρβα. Γενικά έχω και άλλα πιο περίτεχνα και χτυπημένα από επαγγελματίες τατουάζ, αλλά αυτό ήταν το πρώτο. Πέραν του ότι το έκανε ένας πολύ δικός μου άνθρωπος, ο Θοδωρής ή Τεντ ή Τέντυ Μποϊ (κάντε support), ήταν μια περίοδος που κατάλαβα ότι η ζωή μου πήγαινε μπρος-πίσω χωρίς κάποια ιδιαίτερη εξέλιξη. Λίγους μήνες μετά ήρθα στην Αθήνα και έτσι τώρα συμμετέχω σε αυτό το θέμα”.  

Η Nalyssa Green και η ελευθερία των πουλιών

Η Nalyssa Green είναι τραγουδοποιός – τραγουδίστρια και συνθέτρια σε θεατρικές παραστάσεις. Το Νοέμβριο θα κυκλοφορήσει ο τέταρτος δίσκος της με τίτλο “Ταξίδι αστρικό” από την Inner Ear. “Στο lockdown άρχισα να σκέφτομαι τα πουλιά. Εγκλωβισμένη μέσα σε μια οικιακή φυλακή παράνοιας καθόμουν και κοίταζα έξω από το παράθυρο μήπως πετύχω κάποιο πουλί να πετάει. Να το κοιτάξω για λίγο, μήπως πάρω λίγη από την ελευθερία και την αίσθηση του αέρα στα πούπουλα του. Άκουγα το “Little Weaver Bird” της Molly Drake, έψαχνα όλο το ίντερνετ για εντυπωσιακές εικόνες εξωτικών πουλιών και μετά τις σκίτσαρα. Προσπαθούσα να θυμάμαι τις πτήσεις μέσα σε μια ζωή καθήλωσης. Άκουγα τα κελαηδίσματα, τώρα που είχε σταματήσει η φασαρία των ανθρώπων. Έγραψα ένα τραγούδι εκείνες τις μέρες. Παρουσιάζει τη θλίψη ως ένα τεράστιο πουλί, ίσως κάπως τρομακτικό στην όψη, που όμως προσφέρει καταφύγιο μέσα στην αγκαλιά των φτερών του. Όταν τελείωσε το μαρτύριο του εγκλεισμού πήγα και χτύπησα το πιο πρόσφατο και αγαπημένο μου tattoo: ένα πουλάκι στο μπράτσο. Η αγαπημένη μου tattoo artist (και όχι μόνο) Lee Cheri μου έδωσε φτερά. Για να θυμάμαι. Να αντέχω. Και να μπορώ να πετάω. Μονίμως”.