Η επιθεώρηση “ΝικοΤιτανικός” διαφημίστηκε σαν σταθμός εισπρακτικής επιτυχίας, ο παραγωγός της κατά τις αλλεπάλληλες τηλεοπτικές του εμφανίσεις εξήγησε ότι μία κυπριακή παράσταση θεωρείται επιτυχημένη αν κόψει 3-5000 εισιτήρια και εκείνος είχε ήδη προπωλήσει 15.000. Ως βασικό παράγοντα αυτής της μελλοντικής επιτυχίας είχε χρήσει τον Παύλο Χαϊκάλη, δυστυχώς οι προβλέψεις δεν επαληθεύτηκαν και εν τέλει η παράσταση ανεβλήθη. Για τους λόγους της αναβολής, ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία, με τον κορονοϊό να αποτελεί τόσο υπαρκτή, όσο και βολική δικαιολογία.
Η τηλεοπτική διάσταση που πήρε ο “ΝικοΤιτανικός”, περιορίστηκε στις εμφανίσεις των βασικών πρωταγωνιστών, με το ειλικρινές αρσενικό παλαιάς κοπής Χαϊκάλη να ισχυρίζεται ότι στην πρεμιέρα υπήρχαν 148 θεατές  και τον Κύπριο συμπρωταγωνιστή του Κωστάκη Κωσταντίνου να τους βρίσκει κατά 141 λιγότερους, δηλαδή 7. Κάνοντας λογαριασμούς χάθηκε η μπάλα, η αντίδραση περιορίστηκε στην θεαματική επιστροφή του Χαϊκάλη που τήρησε τα γνωστά του στάνταρ, ενώ στην ίδια παράσταση υπάρχουν “λεπτομέρειες” το ίδιο ανησυχητικές. Διαβάζοντας ετεροχρονισμένα το δελτίο τύπου που υπάρχει ακόμα σε κυπριακή εφαρμογή έκδοσης εισιτηρίων, οι υπόλοιποι ηθοποιοί παρουσιάζονται ως εξής: “Πρωταγωνιστεί ο Μιχάλης Μόσιος aka Ταμτάκος, για όσους το θυμούνται από τις βιντεοταινίες που έπαιζε μία καρικατούρα γύφτου”. Για την οικονομία της συζήτησης θεωρούμε ότι η βιντεοταινίες “Γύφτικη Δυναστεία”, “Ηλεκτρονικός Γύφτος”, ‘Ο ευρωγύφτος με το Ντάτσουν”, “Γύφτοι και Γοητεία” και άλλα,  ήταν ανεκτές στη δεκαετία του ‘80. Όμως μετά από 40 χρόνια, όταν ολόκληρος ο κόσμος έχει αλλάξει, το να επιμένεις στα στάνταρ του παρελθόντος, δημιουργεί σκέψεις ότι το εύκολο κέρδος αποτελεί το βαρίδι που κρατάει το συγκεκριμένο είδος θεάτρου κολλημένο στην ξέρα.
Στο ίδιο κείμενο υπάρχουν και χειρότερα. Διαφημίζεται η συμμετοχή του Γιάννη Ζουμπάντη, υπενθυμίζοντας ότι είναι “γνωστός από τις σειρές του Μάρκου Σεφερλή και από βίντεο που έκανε βασανιστήρια σε μικρά ζώα”.
Πολλοί θα θεωρήσουν ότι πρόκειται για ένα περίεργο είδος αποτυχημένου χιούμορ, ότι δηλαδή ο συντάκτης κάτι ήθελε να πει, αλλά ξέφυγε και τελικά είπε κάτι απαράδεκτο, ο βασανισμός δεν προσφέρεται για πλάκα, ο τίτλος του βασανιστή δεν μπορεί να αποτελεί τμήμα διαφημιστικού τρικ. Η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη. Ο εν λόγω πρωταγωνιστής μέσα από τα social media, δηλαδή δημοσίως, έχει μολύνει το περιβάλλον με μια σειρά από εφιαλτικές αναρτήσεις κατά των μικρών ζώων και όσων τα προστατεύουν: “Τα κ@λόσκυλα τα έδωσαν αξία οι αδελφές και οι αγ@μήτες. Ψόφος. Ουστ”.”Κάνανε τα σκυλιά παιδιά και βλέπουν τα παιδιά σκυλιά. Εγώ είμαι το ανάποδο. Άντε γ@μήσου (ψόφος) και συ και το σκυλί σου”.
Για το τέλους αφήνει τις θεωρίες και προτείνει λύσεις εξολόθρευσης: “Ουστ. Καλαζάρ. Και ψόφος”.
Υπό κανονικές συνθήκες, ο άνθρωπος που υπογράφει τέτοια κείμενα θα έπρεπε να βρεθεί αντιμέτωπος με τους θεσμούς της πολιτείας. Ο συγκεκριμένος διαφημίζεται σε ένα κείμενο που όλοι οι κακοί χωράνε.

@oneofusgr

If you're here, you're one of us!