H αλήθεια είναι ότι από όλα τα How To’s που σας έχουμε φέρει, αυτό είναι στη λίστα με τα τοπ τρια αγαπημένα μας. Ο λόγος είναι μάλλον προφανής, και είναι η αδυναμία που έχουμε στον Wes Anderson, στις ταινίες του, και βέβαια στη μοναδική σκηνογραφία του και την άλλο τόσο φανταστική χρωματική του παλέτα, που είναι πια το σήμα κατατεθέν του. Είτε λοιπόν σας αρέσουν οι ταινίες του σκηνοθέτη είτε όχι, σίγουρα δε θα σας έχουν περάσει απαρατήρητα τα σκηνικά. Για αυτό είμαστε λοιπόν εμείς εδώ σήμερα, για να σας δώσουμε όλα τα τιπς, ώστε να κάνετε το σπίτι σας να μοιάζει με τα σετ του αγαπημένου Wes, και λίγο πιο πολύ με αυτό της τελευταίας του ταινίας The French Dispatch.

 

Πάρε αναφορές από Γαλλικές Ταινίες των ’50ς και των ’60ς

Για το πρώτο μπουστ έμπνευσης μπορείτε να δείτε κάμποσες γαλλικές ταινίες από τις δεκαετίες των ’50ς και των ’60ς. Όσο τις βλέπετε (εκτός του ότι θα ανοίξετε τους σινεματικούς ορίζοντές σας) μπορείτε να σημειώνετε ιδέες που σας αρέσουν από τα σκηνικά, και που θα λειτουργούσαν για το σπίτι σας, ενώ παράλληλα θα μπείτε στο vibe. Κάποιες από αυτές που σίγουρα έχουν λειτουργήσει ως αναφορά για τον Anderson (ειδικά για την τελευταία του ταινία) είναι το The 400 Blows (1959), του François Truffaut, το The Red Balloon (1956) του Albert Lamorisse, και τα Masculin Féminin (1966) και Bande à part (1964) του πολύ αγαπημένου Jean-Luc Godard.

Βρες μια vintage ταπετσαρία

Κάτι που σίγουρα αποτελεί σήμα κατετεθέν για τη σκηνογραφία του Anderson (πέρα από την εμβληματική παστέλ παλέτα) είναι οι εκκεντρικές ταπετσαρίες. Από ιδιοσύστατα ζωντανά animal prints, μέχρι μοτίβα φλοράλ με επιρροές από τον Κυβισμό, οι ταπετσαρίες του δημιουργού ξεχωρίζουν αναμφίβολα. Οι παραπομπές είναι κυρίως από ταπετσαρίες της περιόδου μεταξύ 1930 και 1970, και άρα μάλλον δύσκολα θα βρεις αυθεντικές. Μπορείς όμως να πάρεις ιδέες, και να ζήτήσεις από ένα σχετικό κατάστημα να σου φτιάξουν μια custom made.

Screenshot από την ταινία The Darjeeling Limited

Πάρε ένα τραπέζι με πόδια τύπου barley-twist

Ναι ναι ξέρουμε αναρωτιέστε κι εσείς τί ειδους τραπέζι και τί είδους πόδια είναι αυτά. Το στιλ barley-twist για τα πόδια τραπεζιών αλλά και καρεκλών, πρωτοεμφανίστηκε τον 17ο αιώνα ενώ πέρασε από τη μόδα πολλές φορές με τη πιο πρόσφατη να εντοπίζεται στα μέσα του 19ου αιώνα. Το όνομά του (“twist”) προκύπτει από το design του, καθώς το πόδια με ελικοειδές σχήμα. Αυτό λοιπόν το στοιχείο βρίσκεται παντού στη τελευταία ταινία του Anderson, από τραπέζια, μέχρι καρέκλες κλπ. Που θα το βρεις; Σε καταστήματα με αντίκες και αν είσαι τυχερός μπορεί και σε κανένα μαγαζί με vintage έπιπλα.

 

Image may contain Restaurant Human Person Cafe Sitting Jeffrey Wright Hippolyte Girardot Food Court and Food

Courtesy of Searchlight Pictures. © 2021 Twentieth Century Fox Film Corporation

 

Πρόσθεσε μπόλικο πράσινο

Το πράσινο χρώμα είναι και αυτό ένα από τα ορόσημα της σκηνογραφίας του Anderson. Και δε μιλάμε βέβαια για οποιοδήποτε πράσινο, αλλά την απόχρωση του κλασσικού λαμπατέρ που υπάρχει σε κάθε παλιά βιβλιοθήκη. Όπως λέει η σκηνογράφος της τελευταίας ταινίας, Rena DeAngelo, κάθε φορά που έβρισκε ένα αντικείμενο σε αυτό το πράσινο, το αγόραζε σίγουρα.

 

Παίξε με παστέλ αποχρώσεις

Ντάξει κρατήσαμε το καλύτερο για το τέλος. Τα παστέλ του Anderson είναι ίσως από τα πιο γοητευτικά στοιχεία στη σκηνογραφία των ταινιών του, όχι μόνο σε ότι αφορά τα παστέλ αντικείμενα στην διακόσμηση, όσο και στα “ροζ γυαλιά” που φοράει σε κάποια από τα έργα του στο post-production. Χαρακτηριστικότητο Παράδειγμα ήταν το Grand Budapest Hotel, σε ότι αφορά την παστέλ παλέτα. Όμως σε κάθε του ταινία παρατηρούμε παστέλ πινελιές, ενώ πάντα υπάρχει αυτή η θολωμένη ωχρή “παλιακή” σέπια απόχρωση. Πρόσθεσε λοιπόν μπόλικα διακοσμητικά ή και έπιπλα σε παστέλ τόνους, και κράτα όλη τη χρωματική κατάσταση σε μια υποτονικότητα που παραπέμπει στο σέπια.