PERSONAL ESSAYS

Δεν ξέρω πώς να δένω τα κορδόνια μου (αλλά δεν έχω πέσει ποτέ)

Ένα κείμενο αλληγορικό για την ανθρώπινη αδεξιότητα, την παιδική ηλικία και τους άλλους. Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα.   Η απίστευτη αδυναμία μου να δέσω τα κορδόνια μου σωστά ήταν χαριτωμένη μέχρι περίπου να γίνω εφτά. Μαζί με το δημοτικό άρχισ...

Ο ανθρώπινος λεκές

Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα   Πλένω τα ρούχα των παιδιών αργά το βράδυ. Είναι κάτι που κάνω ολομόναχη μέσα στη νύχτα χωρίς παρέα γιατί το πλυντήριο το έχουμε βάλει σε μια αφιλόξενη γωνιά του υπογείου, καθώς  δεν χώραγε αλλού, και το να βάζεις ...

To δίκο μας αντίο στον συνεργάτη και φίλο μας, Νίκο Ζαχαριάδη

Ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν παρέδωσε κείμενο, η σελίδα μένει άδεια. Διαβάζω την θλίψη των φίλων- συναδέλφων για το Νίκο Ζαχαριάδη και μουδιάζω. Είναι σα να συναντιόμαστε για να βγει ένα νέο έντυπο, μια νέα εκπομπή, ένα καινούργιο ραδιόφωνο, να ερχόμαστ...

Μια ανοιχτή, σχεδόν ερωτική, επιστολή στους λοιμωξιολόγους

Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα   Αγαπητοί επιστήμονες της επιτροπής λοιμωξιολόγων, Δεν έχω ιδέα που βρίσκεστε τώρα, θα ήθελα ιδανικά να μην συνεδριάζετε γιατί κάθε φορά που ακούω τη φράση "συνεδριάζουν σήμερα οι λοιμωξιολόγοι", νοιώθω όπως όταν...