Μια θλιβερή ως εξοργιστική ιστορία μονοπολεί το ενδιαφέρον κοινού και μέσων τις τελευταίες μέρες, που σιγά-σιγά ξετυλίγεται και γίνεται ακόμα πιο τρομακτική. Ο λόγος για τον ομαδικό βιασμό της 24-χρονης Γεωργίας Μπίκου, που έγινε πριν περίπου 20 μέρες στην Θεσσαλονική από μια ομάδα ανδρών που φαίνεται να είναι μέρος ενός εγκληματικού κυκλώματος εκμετάλλευσης γυναικών (και όχι μόνο σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες). Μια είδηση πραγματικά άθλια και τραγική για όλους όσους έχουν κοινό νου. Ο λόγος ωστόσο για τον οποίο όλη η Ελλάδα γνωρίζει πλέον το συγκεκριμένο συμβάν, (που όπως φαίνεται δυστυχώς δεν είναι μεμονωμένο) δεν είναι ούτε η ευαισθητοποίηση της αστυνομίας, ούτε των mainstream media.

Αντιθέτως, η είδηση βγήκε τελικά στο φως της δημοσιότητας χάρη στον Ηλία Γκιώνη, τον ακτιβιστή που μέσα από την (εξαιρετικά σημαντική για πάρα πολλούς λόγους) δράση του στα social media κατάφερε περίπου στα μέσα της περασμένης εβδομάδας να “επιβάλλει” και στα παραδοσιακά μέσα να μιλήσουν για το συμβάν. Λόγω της εκτενούς γνώσης του πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, (καθώς όπως λέει ο ίδιος το μεγαλύτερο μέρος των καταγγελιών έχουν γίνει σε αυτόν αφού καμιά δεν εμπιστεύεται την αστυνομία και τους δημοσιογράφους), πολλά κανάλια τον φιλοξένησαν τις τελευταίες μέρες στον τηλεοπτικό τους αέρα. Αν λοιπόν αναρωτιέσαι ποιος είναι ο Ηλίας Γκιώνης, ή @omikrosprigipakos στο Instagram, παρακάτω έχουμε συγκεντρώσει 5 facts που διηγούνται την ιστορία αυτού του πολύ αξιόλογου ατόμου, που μάλλον καλό είναι να μάθεις.

 

Κακοποίηση

Ακούγοντας την ιστορία του Ηλία Γκιώνη και τον τρόπο που μεγάλωσε, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε ακόμα περισσότερο όλα όσα έχει καταφέρει. Όπως έχει πει ο ίδιος στο παρελθόν αλλά και σε πρόσφατη συνέντευξή του στην πρωινή εκπομπή Ποιος είναι πρωινιάτικα του Open, δυστυχώς από την οικογένειά του βίωσε κακοποίηση και απόρριψη.

“Γεννήθηκα και μεγάλωσα στους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας, ο πατέρας μου καταγόταν από εκεί και η μητέρα μου από την Πολωνία. Η μητέρα μου μας εγκατέλειψε όταν ήμουν πέντε ετών. Έφυγε για την Πολωνία. Από τότε μέχρι και σήμερα την έχω δει μία φορά κι αυτό ιντερνετικά. Αν κρίνω από το πόσο κακοποιητικός ήταν ο πατέρας μου με εμάς, φαντάζομαι ότι και η μητέρα μου ήταν θύμα ενδοοικογενειακής βίας. (…) Ως παιδί έχω δεχθεί άπειρη βία. Ο πατέρας μου με χτυπούσε με ζώνη και έσπασε ένα τραπέζι σαλονιού πάνω μου. Η πορεία της εφηβείας μου ήταν άσχημη” είπε στην εν λόγω συνέντευξη.

 

Coming Out και Ομοφοβία

Σε συνέχεια της πολύ τραυματικής παιδικής ηλικίας, ο Ηλίας Γκιώνης βίωσε δυστυχώς μια αντίστοιχα δύσκολη εφηβεία, κυρίως λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, ενώ όπως είπε ο πατέρας του τον έδιωξε από το σπίτι στα 16 του χρόνια, έπειτα από το coming out του, αφήνοντάς τον άστεγο.

“Στα 16 μου κατάλαβα ότι είμαι ομοφυλόφιλος, δεν αντιλήφθηκα μόνο το σεξουαλικό προσανατολισμό μου, αλλά και τι δικαιώματα έχω ως πολίτης. Τι δικαιώματα έχω απέναντι στον πατέρα μου, και άρχισα να του απαντάω στην βία με λόγια. (…) Η μετέπειτα εφηβεία μου ήταν πολύ τραυματική και άσχημη. (…) Η βια που έχω δεχθεί στην επαρχία είναι πολύ λιγότερη από την βία που δέχομαι στην Αθήνα. Έχει τύχει να περπατάω και να μου σπάσουν μπουκάλι στο πρόσωπο απλά γιατί περνούσα και είδαν ότι είμαι γκέι.”

 

Ζακ

Δεν μας κάνει εντύπωση το ότι αυτός που τελικά στήριξε τον Ηλία Γκιώνη με τον ερχομό του στην Αθήνα μετά το coming out του, ήταν ένας άνθρωπος με παρόμοια βιώματα, που δυστυχώς ήξερε πολύ καλά τι σημαίνει βια και ομοφοβία.

“Στην Αθήνα πέρασα από τις χειρότερες φάσεις, γιατί ήρθα χωρίς να έχω κάποιον γνωστό, στην ουσία ήμουν άστεγος. Δεν έμεινα στον δρόμο, αλλά υπάρχει και η αστεγία  που πας από σπίτι σε σπίτι, και σε φιλοξενούν άγνωστοι και γνωστοί. Οπότε σε μια από αυτές τις φάσεις, ο Ζακ (Κωστόπουλος) μου έστειλε ένα μήνυμα στο facebook και μου είπε ότι, ‘αν έχεις πρόβλημα, αν δεν έχεις που να μείνεις έλα σπίτι μου έχω ένα χώρο, αν ταιριάξουμε να γίνουμε συγκάτοικοι’, και έτσι και έγινε. (Ο Ζακ) ήταν για μένα η οικογένεια που δεν είχα μέχρι τότε. (…) Μου λείπει, ήταν μέντορας για μένα. Μεγάλο κομμάτι του ποιος είμαι σήμερα, και του ότι είμαι ζωντανός, το οφείλω στον Ζακ.”

Εθελοντικό έργο και δουλειά

Αν αναρωτιέσαι με ποιο τρόπο επιβιώνει και καταφέρνει να στηρίζει τον εαυτό του και την ακτιβιστική δράση του, ο Ηλίας Γκιώνης δεν έχει κάτι παραπάνω από τον μέσο άνθρωπο. Όπως λέει, η βασικές δουλειές που κάνει είναι σερβιτόρος σε καταστήματα εστίασης, και καθαριστής.

Ο χρόνος που αφιερώνει στον ακτιβισμό αλλά και στην δουλειά του δεν τον αποτρέπει από το να συμβάλλει με ακόμα ένα τρόπο στην κοινωνία. Συγκεκριμένα, εκτός άλλων συχνά ετοιμάζει και μοιράζει μαζί με φίλους του γεύματα σε αστέγους της περιοχής του, επιστρέφοντας σε πολλά εισαγωγικά την καλοσύνη που κάποτε του έδωσαν όταν βρέθηκε σε ανάλογη θέση.

 

Ακτιβιστικό Έργο

Παρ’ ότι είναι η τελευταία εβδομάδα που είδαμε τον Ηλία Γκιώνη στο προσκήνιο, ο άνθρωπος αυτός ασχολείται με τον ακτιβισμό υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατά του πάσης φύσεως ρατσισμού, εδώ και πολύ καιρό. Με εργαλείο του τα social media, αν κάτι αποτελεί το πολυτιμότερο επίτευγμά του, είναι ότι έχει δημιουργήσει έναν ασφαλή χώρο, όπου θύματα και μάρτυρες νιώθουν ότι μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά. Το ότι έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που χρειάζονται να πουν την ιστορία τους, ανθρώπων που ίσως αισθάνονται πως κανείς άλλος δεν θα τους ακούσει ή/ και καταλάβει, αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο όλης της υπόθεσης. Με αυτόν τον τρόπο έχει φτάσει στο σημείο να έχει αυτή τη στιγμή στοιχεία στα χέρια του, που αν εκείνος και η ομάδα του διαχειριστούν σωστά, και βέβαια και η πολιτεία ανταποκριθεί όπως πρέπει, μπορεί και ελπίζουμε πως θα εξαρθρώθουν ολόκληρα κυκλώματα μαστροπείας και trafficking, εντός και εκτός της χώρας μας.

“Αγωνίζομαι κυρίως για μένα, γιατί ως πολίτης αυτής της χώρας δεν περνάω καλά και παλεύω για να έχω μια καλύτερη ζωή. Από εκεί και πέρα, έχοντας αποκτήσει μία δύναμη στον χώρο που κινούμαι (την πλατφόρμα του στα social media), και έτσι μπορώ να βοηθήσω και άλλους ανθρώπους, απλά το κάνω.”

Μόνο θαυμασμό έχουμε για τον Ηλία Γκιώνη, και τον ευχαριστούμε για όσα έχει ήδη καταφέρει αλλά και για αυτά που φαίνεται να έρχονται, χάρη σε αυτόν.