Ο Μάριος Αθανασίου είναι ένα από τα δημόσια πρόσωπα, που από την πρώτη στιγμή στήριξε το ελληνικό #MeToo. Τον Ιανουάριο τον είδαμε στην εκπομπή του Open, Έλα χαμογέλα, να δηλώνει ότι σκοπεύει να πάει ως μάρτυρας της Αγγελικής Λάμπρη στην καταγγελία-υπόθεση κατά του Κώστα Σπυρόπουλου για σεξουαλική παρενόχληση. Μάλιστα, είχε αναφέρει ότι τότε βρισκόταν κοντά στο περιστατικό και είχε θεωρήσει πρώτη μεγάλη προσωπική του ήττα το γεγονός ότι δεν έκανε τίποτα ακραίο γι’ αυτό.

Μερικούς μήνες αργότερα, μίλησε στο Πρωινό του Ant1. Εκεί ανέφερε ότι ελπίζει το #MeToo να περάσει και σε άλλους εργασιακούς χώρους και τα θύματα να αισθανθούν ότι μπορούν να μιλήσουν ελεύθερα. Επιπλέον, ξεκαθάρισε ότι πιστεύει πως τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα. 

Βέβαια, τώρα, μήνες μετά τις πρώτες αποκαλύψεις, βλέπουμε ότι σημαντική μερίδα των media να έχει διαφορετική στάση. Μοιάζει να πιστεύουν ότι το ελληνικό #MeToo νίκησε και ολοκληρώθηκε μόλις με μία χούφτα ονομάτων που καταγγέλθηκαν και οι υποθέσεις τους πήραν τον δρόμο της δικαιοσύνης. Ή, μάλλον, άφησαν το θέμα γιατί πιστεύουν ότι δεν πουλάει τόσο πλέον. 

Για τον Μάριο Αθανασίου το ελληνικό #MeToo δεν έχει τελειώσει

Ο Μάριος Αθανασίου φαίνεται να μένει σταθερός στην άποψή του. Ο ηθοποιός συνεχίζει να πιστεύει ότι το ελληνικό #MeToo έχει αρκετό δρόμο ακόμα μπροστά του. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό ΕΓΩ και στη Νάντια Αδαμοπούλου, εξήγησε ότι δεν θα αισθανθεί καμία ικανοποίηση αν όλο το θέμα κλείσει χωρίς να επεκταθεί στην υπόλοιπη κοινωνία, με μόνο δύο υποθέσεις από τις αρχικές να έχουν προχωρήσει νομικά και με μόνο ελάχιστα ονόματα να έχουν ακουστεί. 

“Κατά τη γνώμη μου, όχι (ο σκοπός του ελληνικού #MeToo δεν επιτεύχθηκε) ακόμα. Κοιτάξτε, υπάρχουν δύο άξονες που σε ωθούν να βγεις μπροστά σε ό,τι σε απασχολεί. Ο πρώτος είναι ο περίγυρος σου, το στενό σου περιβάλλον, ο άλλος είναι το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έχουν προχωρήσει δυο υποθέσεις από τις αρκετές που υπήρχαν, αλλά εγώ περιμένω να ακουστούν κι άλλες υποθέσεις, να βγουν κι άλλα πράγματα στην επιφάνεια. Ωστόσο, βλέπουμε ότι στην κοινωνία δεν έχει συμβεί αυτό. Δεν θα με ενδιέφερε και δεν θα αισθανόμουν ικανοποιημένος αν όλος αυτός ο κύκλος έκλεινε, έχοντας βγάλει από την ελληνική κοινωνία δύο ονόματα, του Λιγνάδη και του Φιλιππίδη, και θεωρούσαμε ότι τώρα είμαστε ήσυχοι, ήρεμοι και όλα είναι μια χαρά.

Βλέπετε ότι υπάρχουν πάρα πολύ σοβαρά θέματα στα σπίτια μας, στην κοινωνία μας. Οι γυναίκες έχουν μεγάλο πρόβλημα κι απέχουμε πάρα πολύ από την ισότητα. Η κοινωνία μας είναι βαθιά πατριαρχική, στηρίζεται στη βία και στην κατάχρηση εξουσίας. Έχουμε μεγάλο έλλειμμα παιδείας και διαχείρισης. Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να το αναγνωρίσουμε και να πολεμήσουμε για αυτό. Οπότε εγώ δεν μπορώ να αισθάνομαι ικανοποιημένος και να πω ότι έχει επιτευχθεί ο σκοπός. Θα ήθελα να πιστεύω ότι βρισκόμαστε στα πρώτα 10 λεπτά ενός αγώνα ο οποίος διαρκεί 90 λεπτά. Κάνω υπομονή, κρατάω ακόμα την ίδια θέση και βρίσκομαι πάντα δίπλα στους ανθρώπους που έχουν το πρόβλημα. Δεν ευαγγελίζομαι ότι είμαστε όλοι τέλειοι και θα υπάρξει μια ιδανική κοινωνία αλλά τουλάχιστον ας τείνουμε προς αυτό”.