Στις περισσότερες χώρες αν πεθάνει ένας δικός σου άνθρωπος, είτε γονιός, είτε σύζυγος, είτε παιδί, δικαιούσαι βάσει νόμου μερικές μέρες άδεια πένθους. Ωστόσο, σχεδόν καμία χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο δεν αναγνωρίζει νομικά τις αποβολές ή τις γεννήσεις νεκρών παιδιών ως πραγματικούς θανάτους και ως αιτία να λάβει ο γονιός αντίστοιχη άδεια. Μοναδική εξαίρεση μέχρι πρότινος αποτελούσε η Ινδία, όπου οι γυναίκες μπορούν να λείψουν έξι εβδομάδες μετά από μία αποβολή. Τώρα το παράδειγμά της ακολουθεί ακόμα μία χώρα, η Νέα Ζηλανδία.
Το Εργατικό Κόμμα της Jacinda Ardern έχει αυτή την στιγμή την πλειοψηφία στη Βουλή. Αυτό του έχει δώσει τη δυνατότητα να περάσει πολλές νομοθεσίες υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών σχετικά εύκολα. Τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι αυτά της αποποινικοποίησης των εκτρώσεων και η δωρεάν παροχή προϊόντων υγιεινής -όπως αυτά της περιόδου- σε όλα τα σχολεία.
Άδεια πένθους σε περίπτωση αποβολών ή γεννήσεων νεκρών παιδιών
Η βουλευτής του Εργατικού Κόμματος, Ginny Andersen, τώρα έφερε στο “τραπέζι” την άδεια πένθους για αποβολές και γεννήσεις νεκρών παιδιών. Το εργατικό αυτό δικαίωμα αφορά αποβολές σε οποιοδήποτε στάδιο της εγκυμοσύνης, ενώ φροντίζει να καλύπτει και τους δύο γονείς, αλλά και εκείνους που θα αποκτούσαν παιδί μέσω παρένθετης μητέρας ή υιοθεσίας. Το βήμα είναι τρομερά σημαντικό αν αναλογιστούμε ότι το 25% των εγκυμοσύνων στη Νέα Ζηλανδία καταλήγουν σε αποβολή και ότι περίπου 20.000 γυναίκες ετησίως αποβάλλουν ή γεννούν ένα νεκρό παιδί.
Η Andersen ανέφερε στην τελική της αγόρευση: “Μπορώ μόνο να ελπίζω ότι, αν και είμαστε από τις πρώτες, δεν θα είμαστε η τελευταία και ότι κι άλλες χώρες θα ξεκινήσουν επίσης να νομοθετούν για ένα πιο συμπονετικό και δίκαιο σύστημα αδειών, που αναγνωρίζει τον πόνο και το πένθος, που προκαλούν οι αποβολές και οι γεννήσεις νεκρών παιδιών. Ελπίζω ότι αυτός ο νόμος θα επιτρέψει στις γυναίκες να αισθανθούν πιο άνετα να μιλάνε για αποβολές και να αισθανθούν άνετα να αναζητήσουν υποστήριξη και βοήθεια για κάτι που αποτελεί μία τεράστια φυσική και συναισθηματική απώλεια”.
Η στήριξη όλων των κομμάτων
Να σημειώσουμε ακόμα ένα ενδιαφέρον στοιχείο. Αν και η πρόταση νόμου ήρθε από το κόμμα πλειοψηφίας, δεν πέρασε μόνο χάρη σε αυτό. Από την στιγμή που αφορούσε ένα τόσο σοβαρό και ευαίσθητο ζήτημα, όλα τα κόμματα της Βουλής έκαναν πέρα αντιθέσεις και μικροπολιτικές και την στήριξαν. Ο νόμος δεν πέρασε απλά με πλειοψηφία, αλλά παμψηφεί, με ούτε ένα “όχι”. Μάλιστα, το μέλος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Scott Simpson, του κεντροδεξιού Εθνικού Κόμματος ανέφερε στη διάρκεια της διαβούλευσης: “Περιστασιακά -κατά την γνώμη μου, όχι αρκετά συχνά- συγκεντρωνόμαστε ως βουλευτές με έναν ενωμένο, αξιοπρεπή και γεμάτο σεβασμό τρόπο, ώστε να κάνουμε το σωστό. Αυτό είναι ένα παράδειγμα μίας τέτοιας περίστασης”.
Εμείς μπορούμε μόνο να ελπίζουμε να δούμε ανάλογες νομοθεσίες σταδιακά και σε άλλες χώρες του κόσμου. Και να ελπίζουμε ότι αν φτάσει στην ελληνική Βουλή, τα μέλη της θα κρατήσουν την ίδια στάση με τους Νεοζηλανδούς ομόλογούς τους.