Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας ενάντια σε Γυναίκες και Κορίτσια των Ηνωμένων Εθνών, έρχεται να ρίξει φως στην ψηφιακή διάσταση της βίας ενάντια στις γυναίκες και τα κορίτσια. Από το body shaming (το να σε κοροϊδεύουν για το σχήμα του σώματός σου, το βάρος ή την εμφάνισή σου), το cyber-flashing (το να στέλνουν ή να δημοσιεύουν σεξουαλικές φωτογραφίες σου, χωρίς την άδειά σου), ως το doxing (το να δημοσιεύουν προσωπικές πληροφορίες για σένα χωρίς την άδειά σου), η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας των επικοινωνιών, έχει δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για να εξαπλωθεί η βία κατά των γυναικών και τον κοριτσιών, εκθέτοντας τες σε περισσότερες πιθανότητες κακοποίησης.

 

Σε αυτή την πρώτη σύσταση σχετικά με την “ψηφιακή διάσταση” της βίας ενάντια στις γυναίκες, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Ειδικών για την Δράση ενάντια στην βία κατά των γυναικών, αλλά και στην ενδοοικογενειακή βία, (GREVIO), ορίζει τις γενικές γραμμές του προβλήματος. Η σύσταση αναφέρεται τόσο στην έμφυλη βία που ασκείται ενάντια στις γυναίκες στο διαδίκτυο, όσο και στις επιθέσεις που γίνονται μέσω της τεχνολογίας, όπως για παράδειγμα με τις συσκευές εντοπισμού που επιτρέπουν στους δράστες να παρακολουθούν τα θύματά τους. Υπάρχουν πράγματι στο διαδίκτυο ιδιωτικές εταιρίες security που προμηθεύουν τους δράστες με (νόμιμα) συστήματα παρακολούθησης που τα ονομάζουν μάλιστα “stalkerware” ή “spouseware”, που δίνουν την δυνατότητα σε όποιον τα έχει να παρακολουθεί την ιδιωτική ζωή κάποιας χωρίς εκείνη να το γνωρίζει ή να συναινεί σε αυτό, αποκτώντας πρόσβαση σε προσωπικές πληροφορίες όπως στις επαφές της, το ιστορικό των κλήσεων της, τα βίντεο, τα sms, ακόμα και το που βρίσκεται ανά πάσα στιγμή.

Επιτηρώντας την εφαρμογή της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης, το GREVIO έχει εντοπίσει τεράστια κενά στους νόμους των κρατών όσων αφορά την βία ενάντια στις γυναίκες μέσω αυτών των τεχνολογιών ή online. Η σύστασή του λοιπόν, ορίζει με σαφή τρόπο την ψηφιακή διάσταση της βίας ενάντια στις γυναίκες και προτείνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που πρέπει να ληφθούν και που βασίζονται στους τέσσερις πυλώνες της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης: πρόληψη, προστασία, δίωξη και συντονισμένες πολιτικές δράσεις.