Δύο πετυχημένες γυναίκες δραστηριοποιούνται στον ίδιο τομέα, το ίδιο είδος, το ίδιο project. Ξαφνικά όλο και κάπου θα δούμε δημοσιεύματα για τη μεταξύ τους κόντρα. Σε αυτά θα διαβάζουμε ότι η μία απεχθάνεται την άλλη, ότι η μία κατηγορεί συνεχώς την άλλη, ότι στήνουν ίντριγκες, ότι αλληλοκουτσομπολεύονται, ότι αν τύχει να βρεθούν στον ίδιο χώρο θα βγάλει η μία τα μαλλιά της άλλης, αν όχι και τα μάτια. Γενικά οι δύο όποιες πετυχημένες γυναίκες παρουσιάζονται λες και έχουν τόσο ελεύθερο χρόνο, που αποφάσισαν να αφιερώσουν ένα μεγάλο μέρος του στο ξεκατίνιασμά τους. 

Φυσικά, οι περισσότερες από αυτές τις κόντρες, με κάποιες εξαιρέσεις πάντα, είναι πλασματικές. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τη συνάντηση Άννας Βίσση-Δέσποινας Βανδή, η πρώτη ανέφερε ότι ουσιαστικά η τεράστια κόντρα τους δεν τελείωσε, γιατί δεν άρχισε ποτέ. Πιο πρόσφατα, σε μία διεθνών διαστάσεων κόντρα, η Christina Aguilera στήριξε και έστειλε την αγάπη της στην υποτιθέμενη αντίπαλό της, Britney Spears. Γιατί, λοιπόν, η βιομηχανία δημιουργεί αυτές τις γυναικείες κόντρες; Κάποιες φορές για τις πωλήσεις. Κάποιες φορές για τη διαφήμιση. Κάποιες φορές απλά ώστε ένα media να έχει περισσότερη τηλεθέαση/αναγνωσιμότητα/πωλήσεις φύλλων. 

Υποθετικά οι παραπάνω κόντρες γεννήθηκαν από τις βιομηχανίες και τα media των 90s και των πρώτων 00s. Θα υπέθετε, λοιπόν, (αισιόδοξα) κανείς ότι ίσως δεν αποτελούν σημάδι των ημερών μας. Η πραγματικότητα, όμως, μάς διαψεύδει. Σε διεθνή επίπεδο, βλέπουμε συνεχώς να προσπαθούν να μάς πουλήσουν κόντρες. Ακόμα κι αν αυτές δεν βγάζουν κανένα νόημα και δεν έχουν καμία βάσιμη αιτία. Όπως προείπαμε, αιτία είναι ουσιαστικά η προώθηση της λογική ότι “μιλάμε για γυναίκες, που είναι πετυχημένες. Oι γυναίκες είναι κατίνες και ανταγωνιστικές και οπότε δεν θα δέχονταν ποτέ να μοιραστούν την πρωτιά με κάποια άλλη”. 

Η δήθεν κόντρα Ελένης Ράντου-Δάφνης Λαμπρόγιαννη και η απάντηση της πρώτης

Για να δημιουργήσουν αυτή την αίσθηση και να πουλήσουν, τα media δεν χρειάζεται καν να χτίσουν μία κόντρα μεγάλων διαστάσεων τύπου Βίσση-Βανδή. Αρκεί να πετάξουν έναν τίτλο όπως “Στα μαχαίρια οι δύο πρωταγωνίστριες”. Αυτός αρκεί για να τραβήξουν την προσοχή. Πρόσφατο τέτοιο παράδειγμα; Πριν μερικές μέρες, αρχίσαμε να βλέπουμε δημοσιεύματα ότι η Ελένη Ράντου και η Δάφνη Λαμπρόγιαννη βρίσκονται σε κόντρα. 

Οι δυο τους πρωταγωνιστούν, μαζί με τη Φωτεινή Βαξεβάνη, στη σειρά της ΕΡΤ, Ζακέτα να πάρεις. Μαζί με τα δημοσιεύματα, λοιπόν, ότι πάνε για δεύτερη σεζόν, διαβάσαμε και ότι οι δύο γυναίκες δεν τα βρίσκουν με τίποτα. Πάνω κάτω ανέφεραν ότι έχουν τρομερά δύσκολες και προβληματικές σχέσεις, ότι έχουν συνεχόμενες διαφωνίες και ακραία αντίθετες απόψεις πάνω στη δουλειά. Μάλιστα, η κόντρα τους παρουσιάστηκε και ως αιτία κακού αποτελέσματος στα μέχρι τώρα γυρίσματα.

Ο σχολιασμός δεν χρειάζεται να έρθει από εμάς. Ήρθε από την ίδια την Ελένη Ράντου. Η ηθοποιός δεν περιορίστηκε στο απλά να βγει να διαψεύσει τα δημοσιεύματα. Με μία δημοσίευσή της στο Facebook, τα χαρακτήρισε ακριβώς, όπως τους ταιριάζει, σεξιστικά και παλιά. “Κι ενώ τα γυρίσματα για την επόμενη σεζόν συνεχίζονται… μες τους 40 βαθμούς… Διαβάζω κάτι ανόητα σεξιστικά περί μαλλιοτραβηγμάτων… κι αναρωτιέμαι… Γιατί όταν συνεργάζονται γυναίκες πρέπει να υπάρχει πάντα ένα ξεκατίνιασμα κατά τους ανοήτως γράφοντες; Πόσο σεξιστικό! Πόσο παλιό… πόσο θλιβερή κι εξευτελιστική αντίληψη για τις γυναίκες! Όχι ρε φίλε! Δεν συμβαίνει έτσι!

Μακάρι όλες οι συνεργασίες να ήταν σαν αυτή με τις ζακετούλες μου. Τόσο αλληλοϋποστηρικτικές!”.