Αν δεν ζείτε απομονωμένοι σε κάποια καλύβα χωρίς ίντερνετ τότε γνωρίζετε για το “Πούμπουρας gate” ή αλλιώς για την άποψη του παρουσιαστή σχετικά με την εργασία και συγκεκριμένα την απλήρωτη, την οποία και εξέφρασε μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram. Τα λόγια του ήταν: “Να σας πω, λοιπόν, ότι ελάχιστοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να πιάσουν δουλειά. Κάποιος που είναι τρομακτικά απελπισμένος και δεν έχει δουλειά για τους τελευταίους 4,5,6,7,8,10 μήνες. Αυτός ο φίλος που έχει τόσο καιρό άνεργος, δεν είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για να βρει εργασία. Τα πάντα. Δεν είναι κανένας διατεθειμένος να κάνει ό,τι χρειάζεται. Και αυτό σημαίνει και κάποιος να δουλέψει και δωρεάν. Να δουλέψει χωρίς μισθό, σε μια εταιρία. Όλοι νομίζουν ότι θα τους εκμεταλλευτεί ο επαγγελματίας, ότι θα με παίρνουν για δωρεάν εργασία και μετά θα με ξεζουμίσουν και θα φύγω. Μην κοιτάτε αυτό. Κοιτάξτε τι θα αποκομίσετε από την τριβή με την εργασία. Από τον κύκλο, τον οποίο θα διευρύνετε. Να δείτε πώς δουλεύει μία εταιρία. Από τις γνωριμίες που θα κάνετε και από εκείνες τις γνωριμίες μπορεί να βρεθεί μία άλλη ευκαιρία. Και τελικά τι είναι προτιμότερο; Να κάθεσαι σπίτι και να τα περιμένεις ουρανοκατέβατα τα λεφτά και την προσφορά για εργασία ή αφού δεν κάνεις τίποτα, που δεν κάνεις, να πηγαίνεις να δουλεύεις κάπου και ας μην παίρνεις μία; Και μετά βλέπεις τι μπορείς να κάνεις“.

Η προτροπή του Σάββα Πούμπουρα για αμισθί εργασία ξεσήκωσε κύμα αντιδράσεων και ο ίδιος, αφού πρώτα κατέβασε την πολυσυζητημένη ανάρτηση ζήτησε συγγνώμη με ένα βίντεο που παρουσιάζει “τη δική του εκδοχή”.

Μια από τις πρώτες δημοσιεύσεις πάνω στην οποία έπεσα σχετικά με το θέμα, ανέφερε ότι η δήλωση αυτή του Σάββα Πούμπουρα έγινε δεκτή με επευφημίες από ένα μέρος του ελληνικού Twitter, καθώς ο παρουσιαστής σύμφωνα με ένα πολύ εμπεριστατωμένο tweet, ανήκει στους “‘σελέμπριτις’ που δεν χαϊδεύουν αυτιά κακομαθημένων 20χρονων”.

Για τη δαιμονοποίηση της νεότητας έχω γράψει σχετικά πρόσφατα εδώ στο One of us και κατά πως φαίνεται οι έρευνες έχουν δίκιο. Ο φθόνος στη νεότητα είναι προαιώνιος και επανέρχεται σταθερά. Η συνθήκη της πανδημίας για παράδειγμα, έβαλε “τα 20χρονα” πολλές φορές στο στόχαστρο. Φυσικά αν όταν ανοίξει η πλατφόρμα για τον εμβολιασμό της δικής τους ηλικιακής ομάδας και οι 20χρονοι σπεύσουν να κλείσουν ραντεβού, θα γίνουν και αυτοί – όπως και εμείς οι άνω των 30 – οι ήρωες που χτίζουν το τείχος προστασίας κατά του κορωνοϊού, από το οποίο επωφελούνται και οι “ψεκασμένοι”, γιατί όταν εξυπηρετεί τη ρητορική μας, “οι νέοι” είναι αυτοί που μας πάνε μπροστά, που αλλάζουν τον κόσμο κ.ο.κ.

Όπως λοιπόν δεν ουρούν όλοι οι 20χρονοι σε αγάλματα αθηναϊκών πλατειών, δεν κάνουν σεξ στις πυλωτές και δεν τη βρίσκουν με το να διασπείρουν μια θανατηφόρα ασθένεια λες και πρωταγωνιστούν στο “Χόμπυ μου ο κορωνοϊός”, έτσι κι όλα τα 20χρονα δεν είναι κακομαθημένοι ρεμπεσκέδες που ζουν “με τα λεφτά του μπαμπά”, που λέει και ο Μαζώ, αρνούμενοι να δουλέψουν μέχρι να τους προσφερθεί η θέση του CEO σε μία πολυεθνική.

Η αντίληψη του κ. Πούμπουρα για τη νεότητα θυμίζει ρεπορτάζ δελτίου ειδήσεων με νέους με αμάνικο bomber jacket, γυαλιά Carrera και μαλλί καρφάκι στυλιζαρισμένο με τόνους αμφιβόλου ποιότητος τζελ που αράζουν σε καφετέριες μπροστά από ένα ποτήρι φραπέ – ναι φραπέ, γιατί για τόσο απαρχαιωμένη αντίληψη μιλάμε – , χαζεύουν την περατζάδα και παίζουν και κανένα μπεγλέρι με το έμβλημα της αγαπημένης τους αθλητικής ομάδας.

Η γενιά που σήμερα βρίσκεται στην πιο δημιουργική και παραγωγική της στιγμή, μια γενιά που για παράδειγμα φτιάχνει sites όπως τούτο εδώ, έζησε τη δεκαετία των είκοσι σε μία από τις πιο επισφαλής εργασιακά και οικονομικά περιόδους για την Ελλάδα. Μπήκε στις σχολές στην αρχή της οικονομικής κρίσης, μη γνωρίζοντας σε τι αγορά εργασίας θα βγει. Το status quo της εποχής ΠΑΣΟΚ ήταν ήδη παρελθόν και τα όνειρα των γονιών να γίνει το παιδί “γιατρός ή δικηγόρος” έμοιαζαν πλέον με εφιάλτη, καθώς αν το παιδί περνούσε για παράδειγμα σε σχολή μακριά από τον τόπο κατοικίας του δεν θα μπορούσαν να υποστηρίξουν το φοιτητικό σπίτι.

Αποφοίτησε πάνω στη βαθιά τομή της κρίσης στην Ελλάδα και δούλεψε αμισθί ακούγοντας ατάκες όπως “Θα είναι καλό για το βιογραφικό σου”, “Δες το σαν πρακτική” μέχρι εγκληματικά μεγάλη ηλικία και – αν τυχόν πληρώνονταν – κάθε μήνα ζητούσε τα δεδουλευμένα της, τα οποία ήταν φυσικά μαύρα, δίνονταν εγγυημένα με καθυστέρηση και σπάνια ξεπερνούσαν τα 300 ευρώ, ψελλίζοντας με χαμηλή φωνή “Έχουμε μία εκκρεμότητα” σε αφεντικά που καμάρωναν σε συνεντεύξεις ή εμψυχωτικές ομιλίες σε διεθνείς οργανισμούς για τη νεοφυή επιχειρηματικότητα, τις startups και τις ευκαιρίες που γεννιούνται εν μέσω κρίσης.

Όσο για την επόμενη φουρνιά 20αρηδων – αυτή μάλλον στην οποία αναφέρεται ο κ. Πούμπουρας – αυτή βρήκε μια παγιωμένη κατάσταση, η οποία πολύ μεθοδικά και με εξαιρετική επιμέλεια προετοιμάστηκε και έγινε πραγματικότητα για τα εργασιακά δεδομένα της χώρας μας, που διαρκώς υιοθετεί με μεγάλη χαρά και ευκολία αμερικανικά εργασιακά μοντέλα που ωστόσο, επ’ ουδενί προσφέρουν απολαβές σαν αυτές στην κραταιά χώρα πέρα από τον Ατλαντικό. Ευελιξία και χαμηλοί μισθοί έγιναν η συνθήκη για όλους κι ας είναι περισσότερες οι επαγγελματικές ευκαιρίες απ’ ό,τι για παράδειγμα το 2012 ή το 2015 και ακριβώς επειδή οι 20χρονοι, όπως και κάθε άλλος ενεργός άνθρωπος οποιασδήποτε ηλικίας θέλουν να ζήσουν, πορεύονται με αυτήν.

Δεν ξέρω ποιους 20χρονους γνωρίζει ακριβώς ο κ. Πούμπουρας και όσοι ενθουσιάστηκαν με τα εργασιακά του tips, αλλά αν μου ζητούσαν να προτείνω κάτι αυτό θα ήταν να μην περιορίζεται για τη συλλογή data σε όποιον γλιστράει στα DM του στο Instagram και να βγει μια βόλτα, τώρα που άνοιξε και η εστίαση να δει 20χρονους σε κάθε πιθανό πόστο. 20χρονους baristas, 20χρονους διανομείς, 20χρονους βενζινάδες, 20χρονους δημοσιογράφους, 20χρονους ηθοποιούς, 20χρονους σερβιτόρους, 20χρονους Djs, 20χρονους σχεδιαστές μόδας.

Ακόμα και η πρακτική οφείλει να είναι έμμισθη. Στους εργοδότες μας πουλάμε το χρόνο μας και τις δεξιότητές μας, πράγματα τα οποία είναι τόσο σημαντικά και έχουν υποτιμηθεί απίστευτα την τελευταία 10ετία. Η δικτύωση, η “τριβή με την εργασία” είναι πολύ ωραία πράγματα και σίγουρα βοηθούν στην ανέλιξη ενός νέου επαγγελματία. Αλλά ξέρετε τι είναι ακόμα πιο ωραίο; Η επιβίωση.

@oneofusgr

If you're here, you're one of us!