Ο τραγουδιστής Λάμπης Λιβιεράτος βρέθηκε στο στούντιο της εκπομπής Dot την περασμένη Κυριακή και μίλησε με ειλικρίνεια, σοβαρότητα και ακρίβεια για κάποια πολύ σημαντικά ζητήματα και εμπειρίες της ζωής του. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι στο παρελθόν έκανε την επιλογή να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα σε μία ψυχιατρική κλινική, με σκοπό να διαχειριστεί κάποια δύσκολα πράγματα που του είχαν συμβεί και αδυνατούσε να αντιμετωπίσει μόνος του, ανάμεσά τους και ο χαμός του αδερφού του.

Συγκεκριμένα ανέφερε το γεγονός ότι η απόφασή του αυτή τον “καταδιώκει”, όχι επειδή την μετάνιωσε αλλά εξαιτίας του ότι από εκεί και πέρα η κοινή γνώμη για εκείνον άλλαξε και κάποιοι να τον θεωρούν “τρελό”. Η κατάσταση μάλιστα ξέφυγε τόσο που πλέον στο google, αν κάποιος αναζητήσει το όνομά του, ανάμεσα στις σχετικές λέξεις θα εμφανιστεί και το ‘ψυχιατρείο’.

“Υπάρχει αυτό το τεράστιο λάθος της κοινωνίας ότι υπάρχει σύνδεση του ψυχιατρείου με τους τρελούς, η οποία αποτρέπει ανθρώπους με προβλήματα να ζητούν βοήθεια,” δήλωσε, υπογραμμίζοντας έτσι ένα τεράστιο ζήτημα που δυστυχώς εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα. Το στίγμα γύρω από την ψυχολογική και ψυχική υποστήριξη από ειδικούς έχει σαφώς ελαττωθεί τα τελευταία χρόνια, με ολοένα και περισσότερα άτομα να επιλέγουν την ψυχοθεραπεία και την ψυχανάλυση. Παρόλα αυτά, φυσικά δεν έχει εξαλειφθεί, εντείνεται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις και, σε περίπτωση που είσαι δημόσιο πρόσωπο, μπορεί να σε χαρακτηρίσει για την υπόλοιπη ζωή σου.

Όπως επισήμανε και ο κύριος Λιβιεράτος, αυτή η αντίληψη όχι μόνο μπορεί να χειροτερέψει την ψυχική υγεία του ίδιου ατόμου, αλλά να αποτρέψει και πολλούς άλλους από το να ζητήσουν και εκείνοι την βοήθεια που χρειάζονται.

“Έχω μιλήσει ανοιχτά για την κατάθλιψη που πέρασα. Είναι ένα θέμα που δεν πρέπει να φοβόμαστε. Στο ψυχιατρείο μπήκα για να προστατευτώ. Ένιωθα ότι αυτό που συμβαίνει έξω τόσο πολύ με πίεζε και δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω γιατί δεν είχα κάνει τη διεργασία που έπρεπε για να αντιληφθώ τι γίνεται στη ζωή μου,” συμπληρώνει. “Καταστάσεις συγκεκριμένες, άνθρωποι που μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο. Συνέβησαν πολλά μαζεμένα, έχασα τον αδερφό μου, είχα ένα θέμα με τη δουλειά μου και είπα δεν το αντέχω. Μπήκα εκεί, ηρέμησα, πήρα τα φάρμακα που χρειαζόμουν για να ηρεμήσω, έκανα συζητήσεις που έπρεπε. Ένιωθα ότι πρέπει να συνεχίσω τη ζωή μου κυρίως για τα παιδιά.”

Είναι προς τιμήν του ότι αναγνώρισε τόσο γενναία ότι έπασχε από ένα μεγάλο πρόβλημα και επέλεξε να ζητήσει βοήθεια όσο πιο νωρίς γίνεται, μιλώντας σε επιστήμονες και λαμβάνοντας φαρμακευτική αγωγή προκειμένου να νιώσει καλύτερα. Το άλλο σημείο της δήλωσής του όμως που μας άρεσε και είναι εξίσου σημαντικό είναι το ότι ο ίδιος από την αρχή έκανε την επιλογή πως θέλει να ζήσει, να είναι ήρεμος, να ανταπεξέλθει στην κατάστασή του, αντί να αφήσει την κατάθλιψη να τον εξουσιάσει. Και έτσι, κατάφερε να ξεπεράσει τελείως το όποιο πρόβλημα υπήρχε και να συνεχίσει την ζωή του κανονικά, σαν λειτουργικό μέλος της κοινωνίας που μάλιστα ψυχαγωγεί και εμάς τους υπόλοιπους. Θαυμάζουμε αυτήν την δύναμη ψυχής και αγάπης ως προς τους αγαπημένους του αλλά και στον εαυτό του και επικροτούμε το γεγονός ότι χρησιμοποίησε την πλατφόρμα που του δόθηκε για να μιλήσει για ένα θέμα σαν αυτό.