Εντάξει, όλοι μας έχουμε μια αγαπημένη πίτα. Συνήθως αυτή, που μάς έκανε η γιαγιά μας, όταν ήμασταν μικροί. Ωστόσο, κάποιοι δεν αγαπούν απλά μία πίτα, αλλά όλες που έχουν δημιουργηθεί σε αυτόν τον πλανήτη. Ευτυχώς γι’ αυτούς, στην Ελλάδα είναι από τις ειδικότητές μας και σχεδόν όπου κι αν ταξιδέψεις θα βρεις μία πεντανόστιμη εκδοχή τους, είτε αλμυρή είτε γλυκιά. Εμείς σού έχουμε βρει τους must προορισμούς. 

Στη Μύκονο για κρομμυδόπιτα

Ναι, μπορεί να μη μιλάμε συχνά για την κουζίνα της Μυκόνου, αλλά θα έπρεπε. Η συγκεκριμένη πίτα είναι από τους βασικούς λόγους. Υποθέτουμε ήδη φαντάζεσαι ότι ένα από τα βασικά υλικά της είναι το κρεμμύδι, αλλά εκτός αυτού περιέχει και αρκετό άνηθο, αλλά και τυροβολιά Μυκόνου, το τοπικό τυρί με την πιο πικάντικη γεύση.

Στην Κίμωλο για λαδένια

Ίσως ακούσεις να αναφέρονται σε αυτήν ως την αυθεντική ελληνική πίτσα. Ωστόσο, πρόκειται για ανοιχτή πίτα με βασικά υλικά την ντομάτα, το κρεμμύδια και, προφανώς, το ελαιόλαδο. Σε αυτά, βέβαια, κάποιοι προσθέτουν κι άλλα. Σταθερά, πάντως, είναι μία τέλεια vegan και νηστίσιμη επιλογή. 

Στην Κεφαλονιά για μπακαλιαρόπιτα

Τα Επτάνησα γενικά τιμούν τον μπακαλιάρο και η Κεφαλονιά το κάνει με την μπακαλιαρόπιτά της. Εκτός από το ψάρι, η γέμισή της περιλαμβάνει σταθερά και ρύζι, ενώ συνήθως  σερβίρεται παρέα με σκορδαλιά. Παραδοσιακά την ετοιμάζουν τις απόκριες, αλλά θα την βρεις στο νησί και την 25η Μαρτίου, αλλά και στις 29 Αυγούστου, ανήμερα του Ιωάννη του Προδρόμου. 

Στα Σφακιά για σφακιανή

Αν πας στα Σφακιά, δεν γίνεται να μη δοκιμάσεις τα συγκεκριμένα πιταράκια. Πάνω κάτω θα λέγαμε ότι θεωρούνται μυζηθροπιτάκια, αφού η λεπτή ζύμη από νερό και αλεύρι γεμίζεται με το τυρί και μετά τηγανίζεται σε καυτό λάδι. Φυσικά, για να τα απολαύσεις παραδοσιακά, θα πρέπει στο φινάλε να ρίξεις από πάνω τους μέλι και καρύδι. 

Στην Καρδίτσα για πλαστό

Εξωτερικά ίσως σού θυμίσει αλμυρό κέικ, μιας και δεν έχει φύλλο. Πρόκειται για χορτόπιτα, η οποία φτιάχνεται με καλαμποκάλευρο και γιαούρτι, που μετατρέπονται σε χυλό. Συνήθως ετοιμάζεται από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη, ενώ στα παραδοσιακά υλικά της γέμισης της πίτας περιλαμβάνονται η τσουκνίδα, το πράσο και συχνά η φέτα. 

Στα Ζαγοροχώρια για αλευρόπιτα

Ουσιαστικά πρόκειται για τυρόπιτα χωρίς φύλλο, ενώ θεωρείται από τις πιο εύκολες -αλλά και νόστιμες- πίτες, σε περίπτωση, που θες να δοκιμάσεις να την παρασκευάσεις. Απλά δημιουργείς ένα χυλό από αλεύρι, αβγά, φέτα και ελαιόλαδο, τον ρίχνεις στο ταψάκι σου και τον ψήνεις. 

Στην Σκύρο για μαρμαρίτες

Ουσιαστικά πρόκειται για τριγωνικά και λεπτά πιταράκια, τα οποία παραδοσιακά ψήνονται στον ξυλόφουρνο. Η γέμισή τους αποτελείται κυρίως από κόκκινη κολοκύθα, αλλά και από γραβιέρα. Αν θες να τα πετύχεις ακριβώς στην εποχή τους, το έθιμο θέλει να τα απολαμβάνουμε στο νησί στα Θεοφάνεια.

Στην Αλόννησο για χταποδόπιτα

Το νησί έχει γενικά παράδοση στις πίτες. Ωστόσο, η χταποδόπιτα είναι σίγουρα η πιο ιδιαίτερη, που θα βρεις σε αυτό. Εκτός από το χταπόδι, που το μαρτυρά το όνομά της, θα βρεις στη γέμιση της και κρεμμύδι, ρύζι και σάλτσα ντομάτας. Να πούμε, βέβαια, ότι αποτελεί παραδοσιακή πίτα κι άλλων νησιών των Σποράδων, αλλά και των Επτανήσων. 

Στην Χαλκιδική για κολομπαρόπιτα

Αν γνώριζες την τοπική διάλεκτο, τότε θα είχες ήδη μαντέψει την ιδιαιτερότητα αυτής της πίτας. Κολόμπαρος σημαίνει γυμνός και αυτή η πίτα δεν έχει φύλλο. Πρόκειται για κολοκυθόπιτα, η οποία βασίζεται σε χυλό από κολοκυθάκι και της οποίας η επιφάνεια είναι τραγανή αποκλειστικά χάρη στο πασπαλισμένο αλεύρι.   

Στις Σέρρες για ρυζόπιτα

Η γλυκιά αυτή πίτα έχει βλάχικες ρίζες, ενώ είναι ανοιχτή, με φύλλο παραδοσιακά μόνο στο κάτω μέρος της ως βάση. Υποθέτουμε ήδη μαντεύεις ότι αποτελείται κυρίως από ρύζι. Πέραν των βασικών της υλικών, όπως τα αβγά και η ζάχαρη, συνήθως περιέχει και σταφίδες, σουσάμι και κανέλα.