Πριν κάποιο καιρό σκρολάροντας στο Instagram έπεσα πάνω σε μια εικόνα η οποία μου κέντρισε εξαιρετικά το ενδιαφέρον. Η εικόνα προερχόταν από μια φωτογράφιση μόδας, και η αιτία του εντυπωσιασμού μου δεν ήταν άλλη από το πολύ ενδιαφέρον φόρεμα επάνω στο μοντέλο, μια δημιουργία που κατόπιν ενημερώθηκα από τα tags ότι ανήκε στην σχεδιάστρια Ελένη Καββάδα. Η εικόνα αυτή παρέμεινε στο μυαλό μου, και αντάμα δημιουργήθηκε ένας θαυμασμός και μια περιέργεια για το έργο της σχεδιάστριας. Λίγους μήνες μετά, συγκεκριμένα την περασμένη Παρασκευή, βρέθηκα σε ένα φωτεινό δωμάτιο με μεγάλα παράθυρα και αέρα δημιουργικού αναβρασμού, κάπου σε ένα κρυμμένο κτίριο στην περιοχή του Ψυρρή. Με καλωσόρισε ένα νέο κορίτσι, με ήρεμη φωνή, ζωντανό βλέμμα και αναζωογωνητική αμεσότητα και ειλικρίνεια. Όπως μάλλον ήδη καταλάβατε, μιλάω για την Ελένη Καββάδα και το ατελιέ της. Και κάπως έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσω μαζί της και να μάθω όλα αυτά που βρίσκονται πίσω από το έργο της.

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

Η Ελένη Καββάδα, σπούδασε σχέδιο μόδας στο Μιλάνο και στην Φλωρεντία, και γυρνώντας στην Ελλάδα ξεκίνησε κατευθείαν να εργάζεται στο ατελιέ του σχεδιαστή Γιώργου Ελευθεριάδη. Έμεινε εκεί για έξι χρόνια και κλείνοντας αυτό τον κύκλο, ίδρυσε το brand της 240791ek το Νοέμβρη του 2019. Μιλήσαμε λοιπόν για το νεοσύστατο αυτό brand, για τις επιρροές της, για την βιομηχανία της μόδας, και για πολλά άλλα και πολύ ενδιαφέροντα.

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

Πως αποφάσισες πως θες να γίνεις σχεδιάστρια μόδας;

Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό, είναι κάτι που με συνόδευε από πάντα. Σκίτσαρα συνέχεια από μικρό παιδί, οπουδήποτε, στα θρανία του σχολείου, στα τετράδια, όταν πηγαίναμε επισκέψεις εγώ ήμουν με ένα χαρτί και σκίτσαρα. Δεν ήμουν από τα παιδιά που στα 15 αναρωτιούνταν τι θα κάνουν, υπήρχε μόνο αυτό. Και σκίτσαρα πάντα ρούχα.

Ποιές είναι οι επιρροές σου, από τι εμπνέεσαι όταν σχεδιάζεις;

Αφήνω πλέον τον εαυτό μου ελεύθερο σχετικά με τις επιρροές μου. Ακούω πολλή μουσική, βλέπω πολλές ταινίες, συζητάω με ανθρώπους και αφήνω όλα αυτά που ζω καθημερινά να μπουν μέσα μου, να “κάτσουν”. Μετά αυτά (τα βιώματα) εξωτερικεύονται αβίαστα μέσα από την δουλειά μου. Εμπνέομαι από το πως νιώθω εγώ τώρα, τι βιώνουμε τώρα, πως νιώθει η γενιά μου τώρα, εκφράζομαι βιωματικά.

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

 Ποιοι είναι οι βασικοί σου σχεδιαστικοί άξονες;

Το σχήμα, η κίνηση και η ιστορία που θα πει το ρούχο. Μου αρέσει η κίνηση που έχει ένα ρούχο που θα δεις στο δρόμο, να έχει μια ένταση, να λέει ένα παραμύθι, να σου μένει.

Εσύ ποια ιστορία θες να πεις με τα ρούχα σου;

Η ιστορία που θέλω να πω εγώ δεν έχει καμία σχέση με αυτή που θέλει να πει το άτομο που θα φορέσει το ρούχο μου. Μου αρέσει πολύ όταν γίνεται μια σύζευξη. Εγώ δίνω τις βάσεις με αυτό που προσφέρω και αυτός που θα το φορέσει, ιδανικά, θα το πάρει και θα το συνεχίσει από εκεί που το άφησα εγώ, με τον δικό του τρόπο. Και αυτό είναι και το γοητευτικό της υπόθεσης.

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

Περίγραψέ μου τον άνθρωπο για τον οποίο φτιάχνεις τα ρούχα σου.

Είναι ένας άνθρωπος δραστήριος, που έχει περιέργεια για όλα και βρίσκει τα πάντα ενδιαφέροντα, ένας άνθρωπος που διαβάζει πολύ. Με νοιάζει να είναι μαμούνι που λέμε. Κάποιος επίσης που είναι κύριος του εαυτού του, που λέει “εγώ είμαι αυτός και νιώθω καλά με αυτό”.

Τι βλέπεις να γίνεται τώρα στην βιομηχανία της μόδας τώρα;

Τρομερά ενδιαφέρουσα στιγμή. Τρομερά μεγάλη μεταστροφή, τα τελευταία περίπου τέσσερα χρόνια θα πω. Έχουν γίνει πιο πρακτικά τα πράγματα, έχει φύγει και αυτός ο διαχωρισμός του πρωινού και του βραδινού, το οποίο μ’ αρέσει πολύ. Βλέπω διαφορετικές ομορφιές, διαφορετικά σώματα και μ’ αρέσει πολύ. Γιατί αν είναι κάτι αυτό το πράγμα που λέμε μόδα, είναι κάτι που αναφέρεται σε όλους. Δε θα ‘πρεπε ποτέ κανείς να μένει έξω. Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή γίνονται βήματα για αυτό, είμαστε ακόμα βέβαια μακριά.

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

Είναι πιστεύεις αυτή η στροφή προς το inclusivity άλλη μια τάση, ή είναι εδώ για να μείνει;

Ναι, είναι τάση. Αλλά για όποιο λόγο και να γίνεται, όταν βομβαρδιζόμαστε από αυτό στα social media κλπ, σιγά σιγά εμφυτεύεται μέσα μας. Οπότε όποιος και να είναι ο λόγος, είτε επειδή έχει πέραση τώρα είτε όχι, εγώ είμαι χαρούμενη.

Στα δικά σου ρούχα υπάρχει gender fluidity;

Φουλ, είναι όλα unisex. Στην σχολή έκανα πολύ αντρικό ρούχο γιατί με ενδιέφερε πολύ το ράψιμό τους, εντωμεταξύ πριν την σχολή έκανα συνέχεια γυναικεία. Ήρθαν μετά αυτά τα δυο και χωρίς να το καταλάβω έγιναν ένα. Οπότε τώρα αυτά που κάνω αφορούν και τα δυο φύλα, πάντα υπάρχει (στον σχεδιασμό) αυτή η ρευστότητα, και έχει γίνει υποσυνείδητα.

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

Τι σημαίνει για σένα η μόδα;

Είναι μια μορφή τέχνης, η οποία μπορεί να γίνει χρηστική, το οποίο είναι πολύ γοητευτικό. Το ρούχο, σε αντίθεση με έναν πολύ ωραίο πίνακα πχ. που τον κρεμάς στον τοίχο σου, τον βλέπεις μεν αλλά δεν έχεις άμεση σχέση με αυτόν, το βάζεις πάνω στο σώμα σου. Το φοράς και βγαίνεις έξω και κάτι λέει για σένα, σε παρουσιάζει πριν μιλήσεις. Είναι μια προέκταση του σώματός μας. Είναι κάτι πολύ όμορφο και ενδιαφέρον, (το ρούχο) μπορεί να πει πράγματα για σένα που ούτε εσύ ενδεχομένως να έχεις φανταστεί. Έχει πάρα πολλά παρακλάδια η μόδα, και κοινωνικά και πολιτιστικά.

Τι πιστεύεις για την παρθενογένεση στην μόδα;

Δεν υπάρχει πλέον παρθενογένεση, και αυτό δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι κάτι που αναγκαστικά έχει συμβεί γιατί είμαστε ένα είδος που υπάρχει στον πλανήτη πάρα πολλά χρόνια και τα περισσότερα αν όχι όλα, στον τομέα της μόδας τουλάχιστον, έχουν γίνει. Τεχνολογικά βέβαια και επιστημονικά εξελισσόμαστε πολύ και αυτό έχει το αντίκτυπό του και στην μόδα, πχ η Iris Van Herpen* . Εγώ είμαι πολύ του χειροπιαστού και του φυσικού, αλλά αν δεν πηγαίνεις με τις επιταγές της εποχής μένεις πίσω. Και εμένα μου αρέσει να είμαι σύγχρονη, οπότε όπου πάει η τεχνολογία σε σχέση με την μόδα, θα είμαι κι εγώ εκεί.

*Σχεδιάστρια της οποίας το έργο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε όλα τα τελευταία τεχνολογικά μέσα όπως 3D printing.

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

Τι θα ήθελες να δεις να αλλάζει στη μόδα εδώ στην Ελλάδα;

Θα ήθελα πολύ, όχι μόνο για την Ελλάδα, και για την παγκόσμια σκηνή, να επιστρέψουμε στο slow fashion, να φύγουμε από το εφήμερο, το γρήγορο, το εύκολο. Να γυρίσουμε στις μικρές βιοτεχνίες, στους ανθρώπους που φτιάχνουν κάτι με τα χέρια τους, που σπαταλάνε ώρες πάνω σε κάτι και στο προσφέρουν. Και όχι απαραίτητα πάντα σε ψηλές τιμές, μπορείς να βρεις κάτι πολύ καλοφτιαγμένο και προσιτό. Να επιστρέψουμε σε αυτά που φτιάχνονται από έναν άνθρωπο για έναν άλλον, στους δημιουργούς, χωρίς να υπάρχει εκμετάλλευση κανενός. Στο καθαρό, στο ειλικρινές, στο οικολογικό.

Αν ξυπνούσες αύριο με απεριόριστο budget και μπορούσες να κάνεις ό,τι ήθελες, τί θα έκανες;

Θα έμενα εδώ, στο ίδιο μέρος. Ισως κάποια στιγμή απλά να έπαιρνα και κάποιον άνθρωπο εδώ να με βοηθάει με τα πρακτικά της δουλειάς. Αλλά δε θα έκανα κάτι άλλο, δε θα είχα τι να τα κάνω αυτά τα χρήματα.

Μελλοντικά σχέδια;

Θα ανοίξω στα τέλη του Ιούνη ένα μικρό pop up στη Μαρίνα του Φλοίσβου, στο Παλαιό Φάληρο. Θέλω να περάσω και στην αγοραστική πλευρά του θέματος. Θέλω να κάνω και μια σειρά πιο προσιτή, για να μπορέσω να στηρίξω και την δημιουργική πλευρά του brand, την οποία θέλω πολύ να συνεχίσω. Τα ρούχα που θα έχω στο μαγαζί θα έχουν απλές γραμμές αλλά με μια ιδιαιτερότητα, και βέβαια θα συνεχίσουν να έχουν την ταυτότητά μου.

 

Φωτογραφία: Tζοβάννα Στεφάνου

 

Fast Fire Ερωτήσεις

Αγαπημένο χρώμα;

Δεν έχω, όλα

Αγαπημένη Υφή;

Βαμβάκι

Καλοκαίρι ή χειμώνας;

Καλοκαίρι!

Ψηλοτάκουνο ή φλατ;

Πάντα φλατ!

Εσωστρέφεια ή εξωστρέφεια;

Εξωστρέφεια

Καινούργιο ή παλιό

Και τα δυο

Αγαπημένο τραγούδι

Ακούω πολύ τον τελευταίο καιρό το Space Boy από Belle and Sebastian

Αγαπημένη ταινία

Δε θα πω αγαπημένη θα πω την πιο περιέργη που έχω δει, είναι “Η Συνεκδοχή της Νέας Υόρκης”.

Αγαπημένος σχεδιαστής

Ο Martin Margiela, αλλά και ο Yoji Yamamoto που είναι ακόμα εν ενεργεία.

Quote of choice

Ότι δεν υπάρχει ιερό και όσιο. Ακούγεται provocative αλλά τι εννοώ, ότι δεν υπάρχει κανόνας στην ζωή, δεν υπάρχει κανόνας στην δημιουργία, δεν υπάρχει κανόνας στην προσωπικότητα. Το να μην συγκρίνεσαι, να ζεις το τώρα και να μην έχεις κολλήματα του τύπου πχ αυτό έχει γίνει ήδη, άρα εγώ πρέπει να κάνω κάτι άλλο, αυτό έχει ειπωθεί άρα εγώ πρέπει να πω κάτι άλλο. Αυτό δεν ισχύει γιατί ο καθένας θα το πει με τον δικό του τρόπο. Δεν υπάρχουν ιερά τέρατα, ο καθένας μας φέρει κάτι διαφορετικό. Αυτή είναι τελικά και η παρθενογένεση. Μπορεί να μην υπάρχει καινούργιο υλικό αλλά εφόσον υπάρχει καινούργιο άτομο, θα χτίσει αυτό που έχει υπάρξει ήδη, με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

 

*Βρες την σχεδιάστρια Ελένη Καββάδα στο Instagram στο @240791ek, και στο Facebook στο Eleni Kavvada.