Έχουμε πια φτάσει στα τέλη του Ιούλη και ο Αύγουστος περιμένει στην γωνία. Τι σημαίνει αυτό; Οι περισσότεροι από εμάς ετοιμαζόμαστε για τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Έχουμε ήδη κλείσει ξενοδοχεία, δωμάτια, κάμπινγκ, ακτοπλοϊκά και λοιπά, σκεφτόμαστε τι θα πακετάρουμε και βέβαια κάνουμε τις τελευταίες απαραίτητες αγορές. Και αν και η πλειοψηφία ημών έχουμε ήδη στην ντουλάπα μας ήδη πολλά μαγιώ, σίγουρα θα θέλαμε ένα ακόμα ζευγάρι. Ένα ωραίο ολόσωμο, ένα σέξυ μπικίνι ή και τα δυο. Το ερώτημα βέβαια είναι τι ακριβώς θα αγοράσουμε.

Για αυτούς που θέλουν κάτι το οποίο να είναι περιβαλλοντικά βιώσιμο, το ερώτημα αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο. Και ο λόγος είναι απλός. Τα μαγιώ, λόγω της σύστασής τους είναι εξ’ ορισμού μια μη περιβαλλοντικά συνειδητή επιλογή, καθώς είναι εξ’ ολοκλήρου φτιαγμένα είτε από polyester είτε από nylon, δυο υλικά τα οποία είναι συνθετικά και η πρώτη ύλη από τα οποία δημιουργούνται είναι βέβαια το πλαστικό. Ένα υλικό που ανακυκλώνεται πάρα πολύ δύσκολα και όταν πεταχτεί διαλύεται με αργούς ρυθμούς παράγοντας στην διαδικασία microplastics στο περιβάλλον. Άλλος ένας λόγος είναι το γεγονός ότι τα μαγιώ είναι ανήκουν σε μια εξαιρετικά μη βιώσιμη κατηγορία ρούχων. Λόγω της χρήσης τους, χάνουν γρήγορα την ελαστικότητά τους με αποτέλεσμα ο χρόνος ζωής τους να είναι πολύ μικρός και να καταλήγουν μέσα σε δυο το πολύ τρια χρόνια στα σκουπίδια. Θα πείτε, μπορούμε να τα ανακυκλώσουμε. Αυτό δυστυχώς είναι σχεδόν αδύνατο αφού τα μαγιώ είναι πάντα φτιαγμένα με πάνω από ένα υλικά επομένως δεν μπορούν να ανακυκλωθούν.

Το επόμενο ερώτημα λοιπόν είναι το τι μπορούμε να αλλάξουμε, πως μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα όλα τα παραπάνω δεδομένα; Ήδη πολλά brand προσπαθούν να κάνουν κάτι για αυτό. Πώς; Χρησιμοποιούν ανακυκλωμένες ίνες polyester ή nylon. Αυτό βέβαια, παρ’ ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, είναι ακόμα πολύ μακριά από την τέλεια λύση, αφού συνήθως αυτές οι ανακυκλωμένες ίνες προέρχονται από πλαστικά μπουκάλια. Και σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, το ανακυκλωμένο πλαστικό παράγει 2,3 φορές παραπάνω microplastics από το μη ανακυκλωμένο. Συμπέρασμα; Τα μαγιώ από ανακυκλωμένες ίνες είναι τελικά χειρότερα για το περιβάλλον. Άλλες εταιρείες, όπως το brand Natasha Tonic έχουν ξεκινήσει να παράγουν τα μαγιώ τους από φυσικές ίνες, όπως κάνναβη. Αυτό ωστόσο συνεχίζει να μην λύνει το πρόβλημα αφού για να είναι το μαγιώ ελαστικό, χρησιμοποιείται επίσης ελαστάνη. Άλλο ένα υλικό που προέρχεται από πλαστικό.

Μια καλύτερη λύση φαίνεται να έχει ο οίκος Stella McCartney ο οποίος έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί αντί για την παραδοσιακή ελαστάνη, ένα υλικό που ονομάζεται Roica, το οποίο είναι σχεδόν εξ’ ολοκλήρου ανακυκλωμένο, και όταν διαλύεται δεν αφήνει καθόλου μολυσματικούς παράγοντες στο περιβάλλον. Παρ΄ότι αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα, και πάλι δεν λύνει στ΄αλήθεια το πρόβλημα αφού στόχος είναι να βρεθεί ένα εξ΄ολοκλήρου κυκλικό σύστημα μέσα από το οποίο κάθε μαγιώ θα μπορεί να ανακυκλώνεται φορά τη φορά.

Μια εταιρεία που δείχνει πως ίσως μπορεί να το καταφέρει είναι η Stay Wild. Ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι να δημιουργηθεί ένα μαγιώ το οποίο είναι φτιαγμένο από ένα και μοναδικό υλικό και αυτό το brand το έχει καταφέρει. Έχει κατασκευάσει ένα πρωτότυπο από ανακυκλωμένο nylon το οποίο δεν περιέχει ελαστάνη. Για να δώσει το στοιχείο της ελαστικότητας, έχουν επινοήσει μια ένα νέο τρόπο ραφής, πλέκοντας τις ίνες με μια νέα τεχνική που δημιουργεί ελαστικότητα εκ των έσω. Το μόνιμο πρόβλημα; Αυτή η νέα τεχνική είναι εξαιρετικά ακριβή, με αποτέλεσμα το συγκεκριμένο προϊόν να μην μπορεί να βγει στην αγορά λόγω της υπερβολικά ακριβής τιμής που θα είχε. Και το πρόβλημα μένει για ακόμα μια φορά άλυτο.

Η αλήθεια είναι πως τα χρήματα είναι πάντα το εμπόδιο σε ό,τι αφορά τις βιώσιμες επιλογές. Όταν η αγορά θέτει τις τιμές των βιώσιμων πρώτων υλών σε τόσο υψηλά επίπεδα, καθιστάται πάρα πολύ δύσκολο από τον μέσο καταναλωτή να κάνει περιβαλλοντικά συνειδητές επιλογές, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Στην πραγματικότητα, αν θέλουμε όντως να καταφέρουμε να κάνουμε την μόδα μια αληθινά βιώσιμη βιομηχανία, θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στα βιώσιμα υλικά και στους βιώσιμους τρόπους κατασκευής. Να αλλάξουν οι τιμές των πρώτων υλών της αγοράς, τα φτηνά υλικά να γίνουν τα περιβαλλοντικά συνειδητά ώστε καμία εταιρεία να μην διακαιολογία, και κανένας καταναλωτής κατ’ επέκταση. Μέχρι ωστόσο να γίνει αυτό, τι μπορεί να κάνει ο καθένας από εμάς; Αυτό που κάναμε ως τώρα. Όπου και όποτε μπορούμε να επιλέγουμε second hand προϊόντα, και όταν το πορτοφόλι μας το αντέχει να υποστηρίζουμε brands τα οποία λειτουργούν με βιώσιμο μοντέλο. Και να ελπίζουμε πως κάποια στιγμή η βιομηχανία της μόδας θα ξυπνήσει και θα αρχίσει να βάζει την βιωσιμότητα ως προτεραιότητα και όχι το κέρδος με κάθε τίμημα.