Σε συνεργασία με το brand plus size ρούχων e-xclusive, γράφει η @vivicakai

Βλέποντας από μικρό παιδί στις Ελληνικές ταινίες να χλευάζουν τις παχουλές κυρίες και μεγαλώνοντας σε ένα σπίτι που είχαν ένα συγκεκριμένο πρότυπο ομορφιάς, ένιωθα πως κάτι κάνω λάθος και πως έπρεπε να αλλάξω και να αλλάξω γρήγορα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο πιο πολύ βίωνα το fat shaming και στο σχολείο μα και στο σπίτι. Στεκόμουν με τις ώρες κλαίγοντας μπροστά στον καθρέφτη και ρωτούσα τον εαυτό μου πού κάνω λάθος, χωρίς να κατανοώ πως δεν ήμουν εγώ αυτή που έκανε λάθος απλά οι υπόλοιποι γύρω μου που μεγάλωσαν με διαφορετικά πρότυπα.

Μεγαλώνοντας και μαθαίνοντας τον εαυτό μου καλύτερα, κάθε πτυχή, κάθε ατέλεια του χαρακτήρα μου και κάθε αδυναμία, έμαθα συγχρόνως πώς να τον αγαπήσω και να ‘αγκαλιάσω’ όλα μου τα αρνητικά σημεία. Σημεία του χαρακτήρα μα και του σώματος. Έμαθα να στέκομαι γυμνή μπροστά από τον καθρέφτη μου, μαθαίνοντας το σώμα μου. Λατρεύοντας κάθε ‘περιττό παχάκι’ και μία προς μία τις ρυτίδες μου. Έμαθα να αγαπώ τα σημάδια μου και να θέλω το καλύτερο για εμένα έστω και αν αυτό δεν ήταν (και δεν θα είναι) αρεστό σε κανέναν.
Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Αν μοιάζουμε μεταξύ μας, ποιο το νόημα; Δεν θα υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον να ανακαλύψει ο ένας για τον άλλον.  Επέλεξα να μην μοιάζω με κανέναν, να είμαι εγώ από την αρχή ως το τέλος της σύντομης αυτής ζωής. Επέλεξα ΕΜΈΝΑ.