Κάποια απροσδιοριστή στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία, η κοινωνία αποφάσισε ότι το γυναικείο σώμα, ειδικά το γυμνό, είναι τεράστιο ταμπού. Ή, μάλλον, ένα τεράστιο debate, χωρίς πραγματικό νόημα. Χωρίς νόημα, γιατί αν είσαι γυναίκα ποτέ δεν μπορείς να βγεις κερδισμένη όπως κι αν αποφασίσεις να διαχειριστείς και να παρουσιάσεις το σώμα σου. Ιδιαίτερα το ζήτημα στήθος και ρώγες είναι πολυσυζητημένο και ξεκάθαρο αδιέξοδο. 

Έχεις μεγάλο στήθος; Είσαι προκλητική και λίγο πολύ πρόστυχη – Μήπως να σκεφτείς την αφαίρεση. Έχεις μικρό στήθος; Κρίμα, δεν θα σε ποθήσει ποτέ άνθρωπος – Σκέψου να το αυξήσεις λίγο. Φοράς κάτι που το καλύπτει; Είσαι πουριτανή – Βάλε κάτι πιο ανοιχτό. Φοράς κάτι με έστω και λίγο πιο αποκαλυπτικό ντεκολτέ; Σταμάτα να τα δίνεις όλα στο πιάτο και να προσπαθείς να προκαλέσεις – Καλύψου και λίγο. Έχεις ραγάδες ή χαλάρωση; Ίου, κανείς δεν θα σε θέλει – Κρύψ’ το ή πήγαινε σε έναν πλαστικό. Είναι σφριγηλό και στητό; Ντροπή σου – Βάλε κάτι να το κρύψεις κάπως. Αποφάσισες να μη φορέσεις σουτιέν; Θες να τραβάς συνεχώς τα βλέμματα και να προκαλείς με το στήθος σου, που κουνιέται, και τη ρώγα σου, που φαίνεται – Βάλε το πιο καλυπτικό και άβολο σουτιέν σου. 

Αν είσαι γυναίκα, οι πιθανότητες λένε ότι έχεις ακούσει τουλάχιστον τις μισές από τις φράσεις της παραπάνω παραγράφου. Φράσεις, που κάνουν ό,τι μπορούν, για να μάς γίνει κατανοητό πως ως γυναίκες δεν έχουμε δικαίωμα να υπάρχουμε μέσα στο σώμα μας. Φυσικά, τα τελευταία χρόνια γίνεται μία προσπάθεια η κατάσταση να αλλάξει. Projects γύρω από το κίνημα #FreeTheNipple παλεύουν το γυμνό γυναικείο σώμα να κανονικοποιηθεί και να μη θεωρείται κάτι το ακατάλληλο και το απόλυτα σεξουαλικοποιημένο. Παράλληλα, ακόμα και μεγάλες εταιρείες προσπαθούν να βοηθήσουν με καμπάνιες, που προωθούν το γυναικείο σώμα, με τον τρόπο που η μέση καθημερινή γυναίκα το βιώνει. 

Μία τέτοια καμπάνια ήταν αυτή, που τον Φεβρουάριο κυκλοφόρησε η Adidas. Η εταιρεία δημιούργησε μία σειρά από σουτιέν, που προσπαθούσαν να καλύψουν τις ανάγκες διαφορετικών τύπων στήθους, με 43 στιλ και 72 μεγέθη. Μάλιστα, δεν έμεινε εκεί, με την καμπάνια προώθησης να περιλαμβάνει μία φωτογραφία με 25 διαφορετικά στήθη διάφορων μεγεθών, σχημάτων, χρωμάτων επιδερμίδας και ηλικιών. Ήταν μία καμπάνια, που μπορεί να είχε αντιδράσεις πουριτανικού τύπου, αλλά κατά κύριο λόγο άγγιξε πολλές γυναίκες, που για πρώτη φορά ένιωσαν να εκπροσωπούνται, αλλά και ότι δεν πρέπει να ντρέπονται για το στήθος τους και, φυσικά, ούτε να ντρέπονται να το δείχνουν όπως οι ίδιες θέλουν. 

Ωστόσο, πριν μερικές μέρες μία αρκετά απογοητευτική είδηση έγινε γνωστή. Αυτή είναι ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο η Διαφημιστική Αρχή Προτύπων ανακοίνωσε ότι, μετά από 24 καταγγελίες, μελέτησε τη συγκεκριμένη καμπάνια και αποφάσισε την απαγόρευσή της. Η δικαιολόγηση ήταν ότι επικεντρώνεται στο στήθος και όχι στο προϊόν, δηλαδή στο σουτιέν, ότι περιλαμβάνει ακατάλληλο γυμνό και πως σεξουαλικοποιεί και αντικειμενικοποιεί τις γυναίκες. 

Προφανώς, δεν εντυπωσιαζόμαστε, που βρέθηκαν 24 άνθρωποι να καταγγείλουν την καμπάνια, λογικά από πουριτανισμό. Μάς κάνει, όμως, εντύπωση ότι η αρμόδια αρχή πράγματι συμφώνησε με αυτές τις καταγγελίες. Βάσει της δικαιολόγησης, μάλιστα, οι αρμόδιοι μοιάζει να θεωρούν φεμινιστική την κίνησή τους. Ωστόσο, απέδειξαν γι’ ακόμα μία φορά ότι η κοινωνία -και σε αυτή την περίπτωση ακόμα και η πολιτεία- δεν θεωρεί ότι το γυναικείο σώμα μπορεί απλά να υπάρχει, ντυμένο ή γυμνό, ακριβώς όπως χρόνια συμβαίνει με το αντρικό. Δεν σεξουαλικοποιεί η καμπάνια το γυναικείο σώμα, η ίδια η αρχή το κάνει την στιγμή, που απλά επειδή είδε γυναικείο στήθος, μετέφρασε το περιεχόμενο της φωτογραφίας ως σεξουαλικό και ακατάλληλο. Η ίδια η αρχή σεξουαλικοποιεί και αντικειμενικοποιεί τις γυναίκες, την στιγμή που δεν θα απαγόρευε ποτέ την ίδια καμπάνια, αν πρωταγωνιστούσαν σε αυτή αντρικά στήθη. 

Το γυναικείο στήθος δεν είναι στη βάση του σεξουαλικό όργανο, εκτός κι αν εσύ ο ίδιος θες να το δεις και να το αντιμετωπίσεις ως τέτοιο. Όταν βλέπουμε μία εικόνα, ειδικά που μάς έχει δοθεί ξεκάθαρα ο σκοπός και το νόημα της από τον δημιουργό, το πώς τη μεταφράζουμε και την βλέπουμε είναι ένα 100% δικό μας θέμα. Αν βλέπεις ως σεξουαλικό κάτι που δεν είναι από τη φύση του, τότε πρέπει να το δεις με τον εαυτό σου και όχι να τα βάλεις με αυτό, που βλέπεις. Η δικαιολόγηση για την απαγόρευση της καμπάνιας της Adidas δεν απέχει πολύ από όσους λένε στις γυναίκες και στα μικρά κορίτσια να προσπαθούν να καλύπτονται, για να μην προκαλούν τους άντρες.